Wesołe miasteczko

Sposobem na to, aby przeżyć wiele niezapomnianych i jakże intrygujących momentów okazuje się wypad do wesołego miasteczka. Nie chodzi tu jednakże o prowizoryczne karuzele poustawiane z myślą o dzieciakach sezonowo na przysiedlowym placyku. Mowa o takim lunaparku z prawdziwego zdarzenia, który będzie parkiem rozrywki – mocno rozbudowanym, stałym i mającym szereg rozmaitych atrakcji. Na takich terenie powinny znaleźć się specjalne urządzenia, oczywiście wszystkie stosownie zabezpieczone, z atestami gwarantującymi bezpieczeństwo.
Wśród klasycznych rodzajów atrakcji, z jakich mogą skorzystać na obszarze wesołego miasteczka zarówno dzieci, jak i nastolatkowie, młodzi i starsi dorośli to diabelski młyn, kolejki górskie, beczka śmiechu, kabina prysznicowa z sauną zjeżdżalnia, huśtawki, karuzele, trampoliny, gokarty, strzelnice, pałace strachów, symulatory ruchów, sklepy z zabawkami, punkty gastronomiczne ze słodkościami, przekąskami, fast foodami i smakołykami, obiekty takie jak zjeżdżalnie i wiele, wiele innych. Wszystko zależy od projektu konkretnego wesołego miasteczka. Celem jego rozkładania się jest jednakże nic innego jak po prostu dostarczanie rozrywki na szerokim polu. Mowa tu o rozrywce dostosowanej do bardzo szerokiego grona odbiorców różnego rodzaju – zróżnicowanego wiekiem, poziomem strachliwości, zasobnością środków pieniężnych w portfelu itd.
Musimy pamiętać, że wesołe miasteczko wesołemu miasteczku nierówne. Istnieje charakterystyczna klasyfikacja obejmująca podział na trzy podstawowe kategorie tychże lunaparków. Jest kalkulator składki oc to na przykład rodzaj wesołych miasteczek przyjezdnych, czyli takich, które są zazwyczaj ciekawe, ale nie jakieś szczególnie mocno rozbudowane, jeżeli chodzi o ilość sprzętu w ich zakresie. I tak można mówić o kilku karuzelach, punktach gastronomicznych, punktach z grami zręcznościowymi i na tym w zasadzie koniec. Najczęściej w tym obrębie występuje dodatkowy podział na stopień jazdy tychże urządzeń. Powinno znaleźć się na całym placu coś spokojniejszego dla małych dzieciaków, coś bardziej ekstremalnego dla dorosłych i umiarkowanego dla młodzieży poniżej 18 roku życia, ale już nastolatków a nie dzieciaków, które zadowolą delikatne unoszenia na łabędziach czy słonikach.

Źródło: